دوست داشتن از عشق برتر است . عشق يک جور

 جوشش کور است و پيوندي از سر نابينائي ، اما دوست

 داشتن پيوندي خود آگاه و از روي بصيرت روشن و زلال

 عشق بيشتر از غريزه آب ميخورد و هرچه از غريزه سر

 زند بي ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع ميکند

 و تا هرجا که يک روح ارتفاع دارددوست داشتن نيز

 همگام با آن اوج ميابد

عشق در قالب دلها در شکل ها و رنگ هاي تقريبا

 مشابهي متجلي ميشود و داراي صفات و حالات و

 مظاهر مشترکي است ، اما دوست داشتن در هر روحي

 جلوه خاص خويش دارد و از روح رنگ ميگيرد و چون روح

 ها برخلاف غريزه ها هر کدام رنگي و ارتفاعي و بعدي و

 طعمي و عطري ويژه خويش دارد ، مي توان گفت که به

 شماره هر روحي ، دوست داشتني هست

عشق با شناسنامه بي ارطبات نيست و گذر فصل ها و

 عبور سالها بر آن اثر ميگذارد ، اما دوست داشتن در

 وراي سن و زمان و مزاج زندگي ميکند و بر آشيانه

 بلندش روز و روزگار را دستي نيست